TUNE IN WITH >>> Winamp, iTunes Windows Media Player Real Player QuickTime
Loading ...

Τετάρτη, 18 Σεπτεμβρίου 2013

Τρίτη, 17 Σεπτεμβρίου 2013

ΑΝΘΡΩΠΙΝΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ


Στην εποχή που ζούμε και καθώς τα χρόνια διαβαίνουν τα μονοπάτια της ζωής του καθενός από εμάς και γράφουν πάνω μας, μια λέξη είναι αυτή η οποία έχει την τάση και διάθεση να εκλείψει από το λεξικό της ζωής και δεν είναι άλλη από την λέξη «άνθρωπος».
Οι συλλαβές και τα γράμματα δεν είναι αυτά που δίνουν ουσιαστική υπόσταση σε μια λέξη, νόημα παίρνει κάθε άψυχο σύμβολο όταν του το δίνουμε εμείς με τη δύναμη του νου και το ατέλειωτο μεγαλείο της ψυχής, από εκεί ξεκινούν και εκεί σταματούν τα πάντα.
Η πολυδιάστατη έννοια της λέξης άνθρωπος είναι ο πυρήνας και το βασικότερο συστατικό της συνταγής δημιουργίας του πλανήτη που ζούμε, η έμπνευση της οποίας είχε ως κύριο δόγμα της την ψυχοσωματική δομή του τέλεια φτιαγμένου και εμπνευσμένου προτύπου που λέγεται άνθρωπος.
Τι είναι άραγε όμως αυτό που δίνει νόημα και αξία στο ύψιστο όν του πλανήτη και το κάνει να διαφέρει από τα υπόλοιπα, πολύ απλά η ψυχή και το μυαλό, αυτά είναι τα δύο βασικότερα σημεία διαφοράς από όλους τους υπόλοιπους έμψυχους συγκάτοικους μας σε αυτήν εδώ την γη.
Οι κοινωνίες των ανθρώπων αναπτύχθηκαν και απέκτησαν σάρκα και οστά στηριζόμενες στο δυσκολότερο κομμάτι ίσως της πορείας τους το οποίο δεν είναι άλλο από τις ανθρώπινες σχέσεις, κάτι το οποίο πραγματικά αποδείχθηκε πολύ κρίσιμο για την μέχρι σήμερα ιστορική πορεία του κόσμου, άλλοτε θετικά και άλλοτε αρνητικά. Το νόημα και η βαθιά σημασία των ανθρώπινων σχέσεων ήταν είναι και θα συνεχίσει να είναι το κύριο ζητούμενο και ο κύριος προβληματισμός της καθημερινής μας παρουσίας, της ζωής μας της ίδιας.
Είναι πάρα πολλοί αυτοί οι οποίοι υποστηρίζουν ότι το ανθρώπινο γένος και μαζί του και ο πλανήτης φθίνουν και αυτό είναι ορατό δεν αποτελεί πρόβλεψη πλέον αλλά ρεαλιστική προσέγγιση της πραγματικότητας και αποκλειστικός υπεύθυνος για αυτό είναι η εξαθλίωση των ανθρώπινων σχέσεων και παράλληλα ο εγωισμός και η αλαζονεία του ανθρώπου, ο εξευτελισμός της υπόστασης και του στόχου ύπαρξης αυτού του υπέρτατου όντος.
Η σημερινή εποχή και τα ελεεινά χαρακτηριστικά της είναι εκείνα τα οποία επιδεινώνουν το πρόβλημα και συνάμα το γιγαντώνουν, Παρατηρώ καθημερινά ανθρώπους στους οποίους διακρίνεις πολύ εύκολα ότι είναι αγριεμένοι, ζούνε την δική τους απαξιωτική και εξευτελιστική μοναξιά κρυμμένοι πίσω από έναν υπολογιστή, πίσω από μια φτηνή κοινωνική θέση, από μια δήθεν οικογένεια η οποία τις περισσότερες φορές είναι μια ψεύτικη βιτρίνα, ένα σάπιο άλλοθι. Οι περισσότεροι άνθρωποι σήμερα δεν αποζητούν πλέον τον διπλανό τους για να μοιραστούν πράγματα, να βιώσουν μαζί τις εμπειρίες της ζωής μέσα από διαφορετικούς ρόλους όπως ο σύντροφος , ο φίλος, ο συνεργάτης, ο συγγενής, προσπαθούν να διαχωρίσουν τις ψυχές σε εκμεταλλευτή και εκμεταλλευόμενο. Ο υλισμός και η αλόγιστη δίψα για εικονική καλοπέραση βοηθάνε όσο τίποτα άλλο στον αποχαρακτηρισμό της κοινωνίας μας από κοινωνία ανθρώπων σε κοινωνία μονάδων προς εκμετάλλευση, αυτοί είναι και οι βασικότεροι λόγοι που δημιουργήθηκαν άνθρωποι απάνθρωποι με το βλέμμα τους για τον συνάνθρωπο να ξεχειλίζει από ιδιοτέλεια, πονηριά, επιθετικό εγωισμό και κακία . Κάνοντας ένα μικρό ταξίδι στις λεωφόρους της σκέψης και του λογισμού μπορεί πολύ εύκολα να καταλάβουμε τι χρειάζεται ο άνθρωπος για να νοιώσει τον διπλανό του για να τον επιλέξει ανάλογα με το τι αποζητά, ειλικρίνεια χρειάζεται, δύναμη ψυχής, γνησιότητα, αλήθεια, συμπόνια, σεβασμό και αγάπη.Nα κοιτάς τον συνάνθρωπο σου στα μάτια και να εννοείς αυτά που λες, αξίες χρειάζεται, αξίες που μέσα μας να είναι δόγματα ψυχής, δόγματα ζωής. Αυτές οι απλές λέξεις με τα τεράστια όμως νοήματα δίνουν τον τόνο της διαφορετικότητας, χρώμα χρειάζεται η ζωή μας και νόημα, όλα τα υπόλοιπα μένουν εδω, η ύλη μένει εδώ δεν ακολουθεί κανέναν μας στο ταξίδι της αιωνιότητας και όσο πιο γρήγορα καταλάβουμε όλοι ότι έχουμε ανάγκη ο ένας τον άλλο, ότι πρέπει να μην αφήσουμε την άθλια εποχή που ζούμε να χαράξει πάνω μας τα ελεεινά χαρακτηριστικά της τόσο καλύτερα θα είναι για εμάς.
Ο άνθρωπος πρέπει να αφήσει το όμορφο τοπίο της ζωής να γίνει το σπίτι του, να πιεί νερό από το ποτάμι της αγάπης, να κολυμπήσει στις απέραντες θάλασσες του έρωτα, να βάλει στο πιάτο της ζωής του τις ανεξίτηλες γεύσεις της ψυχής γεύσεις που χαρίζουν μοναδικές απολαύσεις με νόημα και ουσία, όχι ψεύτικες ρηχές και σύντομες., μόνο έτσι θα μάθει να ζει με ουσία για την ουσία, μόνο έτσι θα κάνει φίλους, συντρόφους της ζωής.Αυτά τα απλά αλλά συνάμα πολύ σημαντικά υλικά αποτελούν την συνταγή της συνύπαρξης σε μια κοινωνία ανθρώπων με καρδιά, ψυχή και μυαλό. Ο άνθρωπος πρέπει να πει ένα μεγαλεπήβολο όχι στην κοινωνία που μαεστρικά προσπαθούν να μας επιβάλουν, στην κοινωνία της απαξίωσης, του εξευτελισμού της ανθρώπινης προσωπικότητας, της αποξένωσης και της δήθεν τεχνολογικής προόδου η οποία από μόνη της αποτελεί μακράν τον Δούρειο ίππο της καταστροφής του, ταφόπλακα στο νόημα της ζωής, των ανθρώπινων σχέσεων και κατ’ επέκταση της ίδιας της κοινωνίας.

Πως φτιάχνονται οι δίσκοι βινυλίου

diskoi-viniliou
Μια περιήγηση στους χώρους παραγωγής ενός δίσκου βινυλίου, από την κατασκευή του πρωτοτύπου και την εγγραφή των μουσικών κομματιών, ως και την δημιουργία των καλουπιών που συμπιέζουν το βινύλιο σε σχήμα δίσκου όπως το γνωρίζουμε μέχρι σήμερα.

Δείτε το βίντεο εδώ

Αθεράπευτος έρωτας για το βινίλιο!


http://i.imgur.com/qwxhsCy.jpg
Αντικείμενο λατρείας, πώρωση και αθεράπευτος έρωτας. Αν προσπαθούσαμε να αποτυπώσουμε με λέξεις τα συναισθήματα που κατακλύζουν τους φίλους της μουσικής όταν πιάνουν στα χέρια τους ένα βινίλιο, τότε σίγουρα θα χρειαζόμασταν πολλές σελίδες. Γιατί σε αντίθεση με όσους πίστεψαν πως οι δίσκοι και τα πικάπ πέρασαν για πάντα στο χρονοντούλαπο της ιστορίας και σε πείσμα της εποχής και  κόντρα στο ρεύμα....  εδώ στο rockradiodjl.gr συνεχίζουμε παίζοντας δίσκους βινιλίου δύο με τρείς φορές την εβδομάδα  σε ζωντανή πάντα μετάδωση με κάμερα από το στούντιο ο οικοδεσπότης του UP THE IRONS web Radio παίζει για τους Φίλους ακροατές του. Τις εκπομπές αυτές μπορείτε να τις παρακολουθήσετε συνήθως την Παρασκευή και το Σάββατο μετά τις 10 το βράδυ,  κάνοντας εγγραφή στο site  και μπαίνοντας στη σελίδα του chat του σταθμού μας.

ANVIL - The Story Of... (Ντοκυμαντέρ)

Οι ΑΝVIL είναι μία απο τις καλύτερες heavy metal μπάντες  που έχω ακούσει ποτέ.Δημιουργήθηκαν το 1978 στο Torronto του Ontario.
''Αρχηγοί'' ο Steve''Lips''Kudlow σε ρόλο τραγουδιστή και κιθαρίστα και ο Robb Reiner στα τύμπανα,είχαν ένα κοινό όνειρο...να παίζουν ρόκ για πάντα μαζί...
ANVIL!
    Υπόθεση: Στα 14, οι καλύτεροι φίλοι Robb Reiner και Lips έκαναν μια συμφωνία:να παίζουν ροκ για πάντα μαζί.Η μπάντα τους,ANVIL,και οι ίδιοι χαρακτηρίστηκαν ως "ημίθεοι του χέβυ μέταλ του Καναδά" επηρεασμένοι από μια μουσική γκάμα που περιλάμβανε τους Metallica, Slayer, και Anthrax.Μετά από μιά καταστρεπτική ευρωπαϊκή τουρνέ,οι Lips και Robb,τώρα στα πενήντα τους,γράφουν το 13ο άλμπουμ σε μια τελευταία προσπάθεια να εκπληρώσουν τα παιδικά τους όνειρα...
Πρωταγωνιστούν:Steve ''Lips'' Kudlow,Robb Reiner,Lemmy,Slash,Lars Ulrich,Chris Tsangarides,William Howell,Glenn Gyorffy,Kevin Goocher,Tiziana Arrigoni
Διάρκεια:90 λεπτά
Απο τα πιό ''αληθινά'' και συγκινητικά μουσικά ντοκυμαντέρ που έχω δεί ποτέ μου,με την υπογραφή του καταπληκτικού Βρετανού σκηνοθέτη Sasha Gervasi...δείτε το οπωσδήποτε...                                                                              

                                                                                             

Συντάκτης: "LEMMY"
        

Τελευταία έξοδος: The Beatles

Το τελευταίο live των «σκαθαριών» στην ταράτσα του κτιρίου της Apple´s Records, στη συνοικία Mayfair του Λονδίνου (30/1/1969)

Ήταν 30 Ιανουαρίου του 1969, όταν οι Beatles ανέβηκαν στην ταράτσα του κτιρίου της οδού Saville Row 3 στο Λονδίνο και έπαιξαν για τελευταία φορά ζωντανά, λίγες εβδομάδες πριν την οριστική τους διάλυση. Το ΟΝΕΜΑΝ, 44 χρόνια μετά, θυμάται τα 42 λεπτά που διήρκεσε η θρυλική εμφάνιση των «σκαθαριών». Τον Δεκέμβριο του 1968 οι Beatles περνούσαν μια δύσκολη περίοδο, αφού η εμφάνιση της Γιόκο Όνο από τη μια και η «λυτρωτική» επίδραση που άφησε πάνω τους το ταξίδι στην Ινδία – με αποτέλεσμα να βουτήξουν με τα μούτρα στα ναρκωτικά – από την άλλη, προκάλεσαν τα πρώτα ρήγματα στις σχέσεις τους. Παρόλα αυτά – κυρίως με τη γαϊδουρινή υπομονή του Harrison – αποφάσισαν να πραγματοποιήσουν την ηχογράφηση ενός καινούργιου δίσκου, ο οποίος θα συνοδευόταν και από μια κινηματογραφική ταινία.

Οι Beatles στο στούντιο. Η Γιόκο "σκιά" του Λένον. Η ατμόσφαιρα βαριά...
Τα «σκαθάρια» ήθελαν να πειραματιστούν πάνω στις κλασικές ροκ φόρμες που είχαν εγκαταλείψει για χάρη της ψυχεδέλειας, εμπνευσμένοι περισσότερο από την επανεμφάνιση των The Band, οι οποίοι εκείνο τον καιρό είχαν κάνει κάτι ανάλογο προσελκύοντας πάνω τους – με την πολύτιμη βοήθεια του Bob Dylan – την προσοχή του μουσικού κοινού και στις δυο πλευρές του Ατλαντικού.

Οι Beatles στην ταράτσα του κτιρίου της Apple (30/1/1969)
Για να δώσουν έμφαση σε αυτή την επιστροφή στις ρίζες, έδωσαν στο εγχείρημα το συμβολικό όνομα «Get back» και άρχισαν τις πρόβες στα Twickenham Studios στις 2 Ιανουαρίου του 1969. Πολύ γρήγορα όμως έκαναν την εμφάνισή τους τα πρώτα προβλήματα, αφού η συνεχόμενη παρουσία της Όνο και η εμμονή της να δίνει συμβουλές στη μπάντα με την ανοχή – αν όχι ενθάρρυνση – του Lennon, έγιναν η αφορμή για να ξεσκεπαστούν οι βαθύτερες αιτίες που ταλάνιζαν την τετράδα μετά την επιστροφή της από την Ινδία.

Ο John Lennon (1940-1980)
Στις 10 Ιανουαρίου ο Harrison αποχώρησε λέγοντας πως δεν άντεχε άλλο τη συνεχόμενη κριτική από τον McCartney, αλλά στη συνέχεια πείστηκε να επιστρέψει κυρίως χάρη στις προσπάθειες του Ringo Starr. Έτσι, στις 22 ξανάρχισαν οι πρόβες, αυτή τη φορά όμως στα στούντιο του αρχηγείου της Apple´s Records, στη συνοικία Mayfair του Λονδίνου. Για τις ηχογραφήσεις του «Get back», ο Harrison έφερε μαζί του τον γνωστό και ως 5ο Beatle, κιμπορντίστα Billy Preston.

Ο Paul McCartney (1942- )
Παράλληλα, οι συζητήσεις για την κινηματογράφηση ενός σόου, που στη συνέχεια θα μπορούσε να προβληθεί στην τηλεόραση και στον κινηματογράφο, είχαν φτάσει επίσης σε αδιέξοδο, αφού ο καθένας είχε τη δική του πρόταση για το πού θα έπρεπε να γίνουν τα γυρίσματα. Ο McCartney πρότεινε να παίξουν σε κάποιο μικρό κλαμπ, όπως είχαν κάνει στο ξεκίνημά τους. Ο Lennon ήθελε να πάρουν ένα πλοίο και να κατευθυνθούν προς την Αφρική, ενώ ως εναλλακτική λύση πρότεινε να πάνε σε ένα άσυλο.

Ο George Harrison (1943-2001)
Η κρουαζιέρα φάνηκε να πείθει τους υπόλοιπους, από πείσμα όμως και μόνο της Όνο, η πρόταση απορρίφθηκε, για να προκριθεί τελικά η λιγότερο εξωτική λύση της ταράτσας του κτιρίου στο οποίο γίνονταν οι πρόβες, εκεί όπου υπήρχε ένα roof garden. O Ringo επιθεώρησε τον χώρο και αποφάνθηκε πως ήταν ιδανικός για αυτό που ήθελαν να κάνουν.

Ο Ringo Starr (1940- )
Πράγματι, την Πέμπτη 30 Ιανουαρίου 1969, λίγο πριν το μεσημέρι και χωρίς να έχει προγραμματιστεί από πριν, οι Beatles μαζί με τον Preston, αλλά και την άγρυπνη παρουσία της Όνο, ανέβηκαν στην ταράτσα του κτιρίου, όπου υπάλληλοι της Apple είχαν ήδη τοποθετήσει όργανα και ενισχυτές και άρχισαν να κουρδίζουν. Οι κάμερες στήθηκαν και μπροστά σε λίγους τυχερούς – αφού το κοινό δεν είχε ενημερωθεί – , τα «σκαθάρια» πραγματοποίησαν την τελευταία τους ζωντανή εμφάνιση, η οποία διήρκεσε 42 λεπτά.

Ο Billy Preston, γνωστός και ως ο 5ος Beatle.
Η συναυλία δεν θα είχε σταματήσει τόσο γρήγορα, αν ένας «παρμένος» γείτονας, ο Stanley Davis, δεν είχε ειδοποιήσει την αστυνομία, παραπονούμενος για τη «φασαρία». Ο Davis, έμπορος μάλλινων υφασμάτων, ο οποίος έμενε στο διπλανό κτίριο, είπε κατά λέξη στους σαστισμένους με το θέαμα στη διπλανή ταράτσα αστυνομικούς: «I want this bloody noise stopped. It’s an absolute disgrace» (Θέλω να σταματήσει αυτός ο γ…… θόρυβος. Είναι η απόλυτη ντροπή). Τελείως αντίθετη άποψη εξέφρασε ένας άλλος γείτονας στο τέλος του δρόμου, ο τραπεζικός Alan Pulverness, ο οποίος τελείως απογοητευμένος από το άδοξο τέλος της συναυλίας, είπε στους δημοσιογράφους: «Some people just can’t appreciate good music» (κάποιοι άνθρωποι δεν μπορούν να εκτιμήσουν την καλή μουσική).

The rooftop concert (30/1/1969)
Στα 42 λεπτά του live, οι Beatles έπαιξαν 5 τραγούδια: το «Get back» (τρεις φορές), το «Don’t let me down» (δυο φορές), το «I’ve got a feeling» (δυο φορές), το «One after 909» και το «Dig a pony». Την ώρα που ο βοηθητικός ηχολήπτης Alan Parsons (ο μετέπειτα ιδρυτής των Alan Parsons Project) άλλαζε τις μπομπίνες, τα «σκαθάρια» αυτοσχεδίασαν πάνω στο «God save the Queen» και πρόβαραν το «I want you (She´s so heavy)». Αυτά τα δυο τελευταία δεν ηχογραφήθηκαν ούτε κινηματογραφήθηκαν. Όλα τα υπόλοιπα 9 κομμάτια κυκλοφόρησαν σε ένα από τα γνωστότερα LP bootleg της μπάντας, ενώ περιλαμβάνονται και στο φιλμ, το οποίο τελικά βγήκε όχι με την αρχική ονομασία «Get back», αλλά ως «Let it be».

Το LP bootleg "The Beatles on the rooftop"
Μετά το τελευταίο τραγούδι, ο Paul McCartney λέει απευθυνόμενος στη γυναίκα του Ringo, Maureen Starkey, «Thanks, Mo!» για να την ευχαριστήσει, επειδή ήταν ίσως η μόνη που αντιμετώπισε το όλο χάπενινγκ με ενθουσιασμό. Στη συνέχεια ο Lennon «ρίχνει» οριστικά την αυλαία λέγοντας το ιστορικό πλέον «I´d like to say thank you on behalf of the group and ourselves and I hope we passed the audition!» (θα ήθελα να πω ευχαριστώ εκ μέρους της μπάντας και ελπίζω να περάσαμε την ακρόαση).

Το οπισθόφυλλο του LP "The Beatles on the rooftop"
Η ταινία έκανε πρεμιέρα στο «Liverpool Gaumont» στις 20 Μαΐου του 1970 και οι Beatles κέρδισαν το Όσκαρ με το «Let it be» στην κατηγορία καλύτερης μουσικής και ένα Grammy για την καλύτερη μουσική επένδυση. Κανένα από τα «σκαθάρια» δεν εμφανίστηκε στην τελετή απονομής των Όσκαρ, την οποία παρουσίασε ο Τζον Γουέιν. Λίγες μέρες αργότερα ο Paul McCartney παρέλαβε το αγαλματάκι, αλλά πλέον η μπάντα είχε διαλυθεί…

Το soundtrack της ταινίας "Let it be", στο οποίο περιέχονται όλα τα κομμάτια από το rooftop concert.
Στο LP «Studio & Rooftop Sessions» περιλαμβάνονται τα εξής τραγούδια:
01. Get back
02. Get back
03. Don't let me down
04. I've got a feeling
05. One after 909
06. Dig a pony
07. I've got a feeling
08. Don't let me down
09. Get back
10. The walk (complete version)
11. Oh! darling
12. Maxwell's silver hammer
13. Across the universe
14. Gone, gone, gone
15. Wake up in the morning (with Linda)
16. She came in through the bathroom window
17. Sausages and french fries - Early in the morning - Hi ho Silver
18. Stand by me
19. Harry Pinsker (Hare Krishna Mantra)
20. Two of us




Πηγές: thebeatles.com, beatlesagain.com, beatlesinterviews.com, Beatles revealed (Hugh Fielder)
Βίντεο: Το "Rooftop Concert" των Beatles στην ταράτσα του κτιρίου της Apple (30/1/1969)
Συντάκτης:Θανάσης Κρεκούκιας
Πηγή:http://www.oneman.gr/keimena/diaskedash/moysikh/teleytaia-eksodos-the-beatles.2106180.html

Μια απίστευτη βραδιά μαζί με το Fan Club μας στο Rainbow, παρέα με τους Maidenance.


alt
Δεύτερη συνάντηση για το μεγαλύτερο πλέον Fan Club, Iron Maiden the Greek FC, στο νέο υπέροχο μέρος που συναντήσαμε, Rainbow στο Γκάζι. Σάββατο βράδυ λοιπόν και ο κόσμος άρχιζε να γεμίζει το μαγαζί για την επερχόμενη συναυλίας των καταπληκτικών Maidenance που μας έκαναν την τιμή να βρισκόμαστε μαζί τους στην εκδήλωση αυτή. 
Η παρέα εξαιρετική, απίστευτα φιλικό κλίμα και μπόλικη rock και metal μουσική.
Είπαμε για την τρέχουσα επικαιρότητα, εστιάζοντας στην επερχόμενη περιοδεία και βάλαμε κάτω πλάνα για εκδρομές, events και parties με άφθονη μπύρα και μουσική.
Οι Maidenance επί σκηνής λοιπόν, στην ώρα τους με την εισαγωγή του Moonchild, παίζονταν το ίδιο ακριβώς playlist που έπαιξαν οι Iron Maiden στην πρώτη τους συναυλία στη χώρα μας, στο μακρινό 1988 στη Νέα Φιλαδέλφεια. Πραγματικά τα σχόλια περιττεύουν, διότι τα παιδιά εκτός από εξαιρετικοί μουσικοί, έδωσαν τον καλύτερο τους εαυτό, διότι απλά αγαπάνε απόλυτα αυτό που κάνουν! Το κοινό δεν σταμάτησε να τραγουδάει με αποκορύφωμα το τελευταίο τραγούδι της συναυλίας, το μαγικό και υπερ-αγαπημένο: Alexander the Great.
Hightlight της βραδιάς, εκτός του Alexander the Great, τοHeaven Can Wait, μετακινήθηκε το μαγαζί...!
Εμείς το λιγότερο που κάναμε είναι μια πλακέτα από το Fan Club μας, στους Maidenance, που θα διαβάσετε σε άλλο άρθρο αργότερα...
Να ευχαριστήσουμε εκ μέρους όλων, τους: Αλέξανδρο, Βίκτορα, Σταύρο, Γιώργο, Θανάση, Άρη, Δημήτρη, Γιώργο, Νίκο, Ηλία, Μαρία x2, Γιάννη, Σάκη, Διονύση, φυσικά τους Maidenance, τον Eddie επί σκηνής, το Rainbow, όλα τα παιδιά που βρέθηκαν στο χώρο και πραγματικά ελπίζω να μην ξεχνάμε κάποιον...
Προσωπικά έχω να πω ότι οι Maidenance είναι καλύτεροι από ότι νομίζουν...
A night to remember για όλους!
alt
alt
alt
alt
alt
alt
alt

Απονομή πλακέτας στους Maidenance

Απονομή πλακέτας στους Maidenance







Μια πλακέτα για να θυμούνται για πάντα την βραδιά που περάσαμε μαζί στο Rainbow, απένειμε το fan club μας στους Maidenance. We're blood brothers! Δείτε το βίντεο και την πλακέτα παρακάτω. Σας ευχαριστούμε! 
Δείτε το βίντεο εδώ


Και δείτε εδώ την πλακέτα
alt
alt


Mετά το τέλος της βραδιάς τα παιδιά του FAN CLUB και οι MAIDENANCE έβγαλαν αναμνηστικές φοτωγραφίες:

alt
alt
alt

alt
alt
alt
alt
altalt
   Πηγή:http://www.ironmaidenfc.gr                                                                                              
   UP THE IRONS!!!

Νεό Βίντεο από την πρώτη Συναυλία των Iron Maiden στην Αθήνα


To 1988 Στο Ιστορικό γήπεδο της Α.Ε.Κ. στη Νέα Φιλαδέλφεια, έγινε η πρώτη συναυλία των Iron Maiden στην Ελλάδα. 
Έχω γράψει άρθρο γι αυτό το Live  και μπορείτε να το διαβάσετε ΕΔΩ Μέσα σε εκείνο το άρθρο έχω ανεβάσει και το μοναδικό ντοκουμέντο βίντεο που υπήρχε μέχρι στιγμής στο ίντερνετ, το οποίο μου είχε στείλει τo 2007 ο Κολλητός μου Φίλος και Maidenας 
Μανώλης Βαρούχας, τον οποίο κι ευχαριστώ για μια ακόμα φορά, και για το νέο υλικό που βρήκε από την συγκεκριμένη συναυλία, και έχει ανεβάσει στο Επίσημο Ελληνικό FUN CLUB των Iron Maiden, που μπορείτε να βρείτε ΕΔΩ Και φυσικά και στην σελίδα του Club στο Facebook Δείτε λοιπόν και το νέο Ιστορικό βίντεο απ την συναυλία των 

IRON MAIDEN στο ΓΗΠΕΔΟ της ΑΕΚ την ΤΡΙΤΗ 13 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ του 1988 


Αφιερωμένο για όλους εμάς που είμασταν τότε εκεί..

Can – The Lost Tapes 2012

alt
Οι Can είναι ένα χαρακτηριστικό krautrock συγκρότημα από την Κολωνία που ξεκίνησε το 1968 γκρεμίζοντας τα σύνορα και τις περιχαρακώσεις, αναμειγνύωντας τον avant-garde πειραματισμό με την Jazz, τις μη ευρωπαικές μουσικές παραδόσεις με την ψυχεδέλεια.
Το όνομά τους το πήραν από τις λέξεις Communism, Anarchism, Nihilism μέσα και από την πολιτική τους ενασχόληση. Οι επιρροές τους βρίσκονται στουςStockhausen, Steve Reich, Terry Riley και την πρώιμη πειραματική ηλεκτρονική και ambient σκηνή προσθέτοντας έντονα funk και garage στοιχεία από Velvet Underground έως Frank Zappa, Pink Floyd και Beatles. Ενσωμάτωναν δημιουργικά, νέα μέλη και μουσικές φόρμες από διάφορες εθνικότητες, χρησιμοποιώντας κατά κόρον τις διαφορετικές μουσικές παραδόσεις (όπως τσιγγάνικες, αφρικάνικες και ασιάτικες).
Μόλις πρόσφατα κυκλοφόρησε αυτό το ξεχασμένο υλικό παλιών παραπεταμένων ηχογραφήσεων. Αυτό που προσφέρεται σαν μουσική πρόταση, είναι η καλλιεργημένη ιδιοσυγκρασία της ηχητικής φόρμας που βασίζεται τελικά στην εμπνευσμένη στάση του ανοιχτού άνθρωπου-δημιουργού που επιδίωξε το μοίρασμα και τη συλλογική δημιουργία και ολοκλήρωση. Όλα αυτά φαντάζουν απομακρυσμένα-σχεδόν απρόσιτα- για αρκετά κομμάτια της σύγχρονης κοινωνίας του ανταγωνισμού και του εξατομικευμένου ρεαλισμού.
Σε αυτά τα κομμάτια παρατηρούμε, διαφορετικές εκτελεστικές δυνατότητες που πηγάζουν από τη δυναμική της αφιερωμένης μουσικής «πνευματικότητας». Μπορούμε να επηρεαστούμε από την υπέρβαση των κυρίαρχων μουσικών μορφών-συνόρων που λειτουργούν σαν καταφύγια που εγκαταλείπονται. Το νέο περιεχόμενο μας αφήνει να δούμε τους ήχους να «κολυμπούν»-άλλους σκοτεινούς, άλλους αργούς, κάποιους περίπλοκους και κάποιους εύκολους. Έτσι το ηχητικό μοτίβο βοηθά τη φαντασία του ζεστού καλοκαιριάτικου μεσημεριού και τη δημιουργία στιγμιαίων ονείρων κρύας καλοκαιρινής νύχτας.
Τα mastertapes (studio, live, soundtracks) ανακαλύφθηκαν στο στούντιό τους στο Weilerswist μετά την πώληση του στο Rock ‘n’ Pop Museum του Gronau (αφού πουλήθηκαν τα πάντα ακόμη και οι ιδιότυπες κατασκευές ηχομόνωσης από στρώματα). Όλο το υλικό ήταν αρκετές ώρες μουσικής από το 1968 έως και το 1978 (ο κιμπορντίστας Irmin Schmidt μαζί με τον Jono Podmore βρήκαν ακόμη και ηχογραφήσεις από το Schloss Norvenich στούντιο, το αρχικό τους στούντιο). Όλο το box-set (3 cds) είναι γύρω στα 200 λεπτά (3 ώρες και 20 λεπτά) απόδρασης από το σύνηθες ηχόχρωμα της μελωδικής ευκολίας και της στερεότυπης δημιουργίας.
Στο ”Millionenspiel” ακούγεται ο χαρακτηριστικός ρυθμός του Motorik και στο ”Waiting for the Streetcar” διαφαίνεται η επιρροή του πρώτου τραγουδιστή Malcolm Mooney. Υπάρχουν επίσης κομμάτια τα οποία έχουν εξωτική jazz αρμονία όπως το ”Dead Pigeon Suite” που ανασκευάζει το χιτάκι ”Vitamin C”. Αλλού ο μινιμαλιστικός πειραματισμός και η αυθόρμητη σύνθεση αποφέρει άλλα αποτελέσματα από τους κλασικούς jazz αυτοσχεδιασμούς, όπως τα ”Messer, Scissors, Fork and Light” και ”Barnacles”.
Έτσι κι αλλιώς το Lost tapes είναι μια καλή ευκαιρία ανακάλυψης της ρίζας του σύγχρονου underground (και του πολιτικοκοινωνικού του background) και όχι μόνο…
                                                                                               

O Θεός του κεραυνού Θωρ και οι MANOWAR


garnew picture
Ο Θωρ πάνω στο άρμα του.
Τραγούδια με θέμα τον Θωρ έχουν γραφεί άπειρα.Για την ακρίβεια κάθε συγκρότημα που παίζει κάποιο παρακλάδι του επικού metal θεωρεί καθήκον του να γράψει:α)τραγούδι για τον Θωρ και β)τραγούδι για τη Βαλχάλα(1).
Θα ήταν όμως ιεροσυλία αν δεν διάλεγα το τραγούδι από τους πατέρες του επικού metal για το άρθρο.Παρά τη σχέση αγάπης-μίσους που έχω με τους Manowar,αν δεν υπήρχαν αυτοί,μόνο ο Οντίν ξέρει τι μορφή θα είχε το επικό metal.
ΘΩΡ
gabnew picture

Η τελευταία μάχη του Θωρ με το Jormungand.

Ο Θωρ(Thor) ως θεός του κεραυνού και της αστραπής υπάρχει στις μυθολογίες όλων των λαών της βόρειας Ευρώπης.Είναι ο Donar των Γερμανών,ο Thunor των Αγγλοσαξώνων,οTaranis των Γαλατών και ο Tuireann των Ιρλανδών.Εδώ θα ασχοληθώ με τον Θωρ των Βίκινγκς.
Ο Θωρ είναι γιος του Οντίν και της Γιορντ(2).Είναι ο θεός του κεραυνού,της αστραπής,των καταιγίδων,της ιατρικής της γονιμότητας και ο προστάτης θεών και ανθρώπων.Απεικονίζεται ψηλός,γεροδεμένος,γενειοφόρος και κοκκινομάλλης.Στο χέρι του έχει πάντα το σφυρί του,το Mjölnir(Μγιόλνιρ),
το οποίο έχει τη δύναμη να ισοπεδώνει βουνά με ένα χτύπημα,να βρίσκει πάντα το στόχο του και μετά να γυρίζει στον Θωρ.Για το χειρισμό του ο Θωρ φορά σιδερένια γάντια και μια ζώνη που διπλασίαζει τη δύναμή του.
Με αυτό τον οπλισμό και τον οξύθυμο χαρακτήρα του,μάλλον δε θα ήθελε κάποιος να είναι κοντά του όταν τσατίζεται.Σε αυτό και σε άλλα είναι μάλλον σαν το δικό μας Ηρακλή.Έχει πάντα όρεξη για φαΐ και ποτό.Έχει μια τυπική για θεό οικογενειακή κατάσταση.Μια σύζυγο,δυο ερωμένες και τέσσερα παιδιά στο σύνολο.Για τις μετακινήσεις του έχει το άρμα του που το σέρνουν δυο τράγοι και καθώς πετά στον ουρανό προκαλεί τον ήχο της αστραπής.Στα συμβούλια των θεών συχνά παίρνει το μέρος των κοινών θνητών,πράγμα που εξοργίζει των πατέρα του.Αυτό ακριβώς τον κάνει τον αγαπημένο θεό των Σκανδιναβών,ξεπερνώντας σε προτίμηση ακόμη και τον Οντίν.
Φυσικά έχει και τους εχθρούς του.Με τον Λόκι άλλοτε συνεργάζεται και άλλοτε καυγαδίζει γερά,απειλώντας τον συνήθως να του δείξει τι χρώμα έχουν τα μυαλά του χρησιμοποιώντας το Mjölnir για νυστέρι.Εκείνοι που συνήθως
αποκτούν στενή και στερνή επαφή με το σφυρί του Θωρ είναι οι Γίγαντες του πάγου,οι εχθροί των θεών.Ορκισμένος εχθρός του είναι το φίδι Jormungand (Γιόρμουντγκαντ) με το οποίο θα αλληλοσκοτωθούν κατά το Ragnarök (Ράγκναροκ),την τελική μάχη και το τέλος των πάντων κατά τη σκανδιναβική μυθολογία(3).

Η ΑΠΟΨΗ ΤΩΝ MANOWAR ΕΠΙ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ
mangnew picture

Οι Manowar σε live του ’83.
Τον Οκτώβριο του 1984 οι Manowar κυκλοφόρησαν το Sign of the Hammer.
Η αναφορά στο σφυρί του Θωρ στον τίτλο και στο εξώφυλλο του δίσκου είναι προφανής αν και στους στίχους του ομώνυμου τραγουδιού δεν γίνεται καμία περαιτέρω νύξη.Ο δίσκος αρχίζει με το All men play on ten.Κλασσικό αυτοαναφορικό Manowar κομμάτι σχετικό με τις παραινέσεις που δεχόταν η μπάντα εκείνη την εποχή για να παίξουν πιο εμπορική μουσική και ν’αλλάξουν το όλο image.Πού να φανταστεί ο κακομοίρης ο DeMaio την κατοπινή επέλαση του metal κομμωτηρίου (Bon Jovi,Poison,Ratt κτλ) και των ξεκούρδιστων κιθάρων του grunge.Εκεί να δεις πόσοι αλλάξαν image και μουσική και πόσους έφαγε η μαρμάγκα γιατί δεν πήγαν με τη μόδα!
Δεύτερο κομμάτι είναι το Animals.Εκτός από τον τίτλο μοιάζει λίγο και στο θέμα με το Animal(Fuck like a beast) των WASP χωρίς τους ‘ιδιαίτερους’ στίχους του Blackie.Κάπου εκεί φαντάζομαι τον DeMaio ν’αναφωνεί:
-Τι στο διάολο!Αυτός είναι ένας δίσκος των Manowar.Πού’ναι οι μάχες,το αίμα και οι σκοτωμοι;
Και αρχίζει με το μπάσο του την εισαγωγή του Thor.
Η οποία εισαγωγή θυμίζει τον ήχο του κεραυνού.Ο ρυθμός είναι καταιγιστικός όπως πρέπει σε ένα τραγούδι καταστροφής και η φωνή του Eric Adams στα καλύτερά της.Οι κορώνες του και τα γνωστά χορωδιακά ααα! και οοο! των Manowar είναι περιορισμένα εκεί που πρέπει και δεν γίνεται κατάχρηση όπως σε μεταγενέστερες δουλειές.Το σόλο του Ross the Boss είναι αρκετά γρήγορο και αρχίζει μετά τα χτυπήματα ενός σφυριού σε αμόνι.Σε τελική ανάλυση αν δεν έχει σφυροκοπήματα ένα τραγούδι για τον Θωρ (ή τον Ήφαιστο) ποιο θα έχει;Το τραγούδι τελειώνει με ηχητική αναπαράσταση του Ragnarök,
την κραυγή του Adams,τον DeMaio να σπέρνει,τον Columbus να θερίζει και τον Ross the Boss να αποτελειώνει ό,τι είχε μείνει όρθιο.
Στιχουργικά με απλή και κατανοητή γλώσσα ο DeMaio μας περιγράφει αρκετά καλά τον Θωρ,τα κατορθώματά του και τη μοίρα του να πεθάνει στην τελευταία μάχη των Θεών εναντίον των Γιγάντων.

MANOWAR-THOR (THE POWERHEAD)
Στίχοι-μουσική:Joey DeMaio

Black clouds on the horizon
Great thunder and burning rain
His chariot pounding, I heard the heavens scream his name

I watched as he shouted
To the giants that died that day
He held up his hammer high and called Odin for a sign

Thor the mighty, Thor the brave
Crush the infidels in your way
By your hammer let none be saved
Live to die on that final day
Gods, monsters and men
We'll die together in the end(4)

God of thunder, God of rain
Earth shaker who feels no pain
The powerhead of the universe
Now send your never ending curse

I watched as he shouted
To the giants that died that day
He held up his hammer high and called Odin for a sign

Thor the mighty, Thor the brave
Crush the infidels in your way
By your hammer let none be saved
Live to die on that final day
Gods, monsters and men
We'll die together in the end

Swing your hammer to crack the sky
Lift your cape so that you might fly
Back to Odin and gods on high
And leave this mortal world

Thor the mighty, Thor the brave
Crush the infidels in your way
By your hammer let none be saved
Live to die on that final day
Gods, monsters and men
We'll die together in the end

Σημειώσεις
(1):Απλά κάντε αναζήτηση στο youtube για τις δυο λέξεις και μετρήστε αποτελέσματα.
(2):Γιορντ είναι η αντίστοιχη Γαία των Σκανδιναβών.
(3),(4):Εντάξει,δεν πεθαίνουν όλοι στο Ragnarök.Γλιτώνουν 5-6 θεοί,
ένας άντρας και μια γυναίκα.Προβλέπεται ζωή χαρισάμενη δηλαδή για τους επιζώντες!

Βιβλιογραφία:Wikipedia:Thor,Ragnarök,               
Douglas Adams:ΑΡΡΓΚ!(Tίτλος πρωτοτύπου:The long dark tea-time of the soul).
Φωτογραφίες και στίχοι από το ίντερνετ.
Εξώφυλλο από το αντίτυπό μου του Sign of the Hammer.
Ορθογραφικά,συντακτικά λάθη δικά μου.
Το βιβλίο του Douglas Adams συνιστάται ανεπιφύλακτα σε όσους θέλουν να διαβάσουν μια εναλλακτική μορφή της σκανδιναβικής μυθολογίας.
Επίσης αν σας αρέσουν ταινίες με τίτλους όπως ‘Θησέας,Σαμσών και Spiderman εναντίον Godzilla’ και οι περιπέτειες του Ηρακλή στο STAR Channel τότε σας συνιστώ τα κόμικς της Marvel και την αντίστοιχη ταινία.Δεν έχουν καμία σχέση με τη σκανδιναβική μυθολογία.
Όταν ένας λαός δεν έχει δική του μυθολογία,σφάζει τις μυθολογίες των άλλων και τις κάνει κόμικς και ταινίες.


Γιάννης Αμυγδαλάς

26 Xρόνια χωρίς τον θρυλικό Cliff Burton

Είκοσι έξι χρόνια συμπληρώθηκαν  από την ημέρα που έφυγε από τη ζωή ο Cliff Burton. Ο θρυλικός μπασίστας των Metallica, που συνέδεσε το όνομα του με τους τρεις ιστορικούς πρώτους δίσκους του συγκροτήματος. 
Η «μαύρη» μέρα των Metallica

Ήταν ξημερώματα της 27ης Σεπτεμβρίου του 1986 όταν το λεωφορείο που χρησιμοποιούσαν οι Metallica για την περιοδεία τους στη Σουηδία, ξέφυγε από την πορεία του και αναποδογύρισε στην άκρη του δρόμου. 

Ο Cliff Burton που κοιμόταν στο κρεβάτι που ο ίδιος είχε επιλέξει (μετά από μία παρτίδα χαρτιά με τον Kirk Hammet) εκτοξεύτηκε από το παράθυρο και το λεωφορείο τον καταπλάκωσε, οδηγώντας τον στο θάνατο. 

Ο Cliff Burton ήταν ο άνθρωπος για τον οποίο οι Metallica μετακόμισαν στο Σαν Φρανσίσκο από το Λος Άντζελες αλλάζοντας μια για πάντα τον χάρτη του Metal. Η πρώτη του ηχογράφηση με το συγκρότημα ήταν τοMegaforce Demo, ενώ ακολούθησε το ιστορικό Νο life till’ leather

Ο πρώτος τους δίσκος (Kill em All) κυκλοφόρησε το 1983 και περιέχει το περίφημο instrumental (Anesthesia) Pulling Teeth. 

Στο Ride the Lightning της επόμενης χρονιάς οι ικανότητες του παρουσιάζονται σε όλη τους τη δόξα στο, For Whom the bell tolls, που ανάθεμα αν κάποιος καταλαβαίνει με την πρώτη, ότι αυτό που ακούγεται στην έναρξη είναι μπάσο, αλλά και στο Call of Ktulu. 

Το Master of Puppets του 1986 έχει χαρακτηριστεί από πολλούς ο καλύτερος δίσκος του Heavy Metal, ενώ αποτελεί και την τελευταία δουλειά του Burton με τους Metallica, αφού στην περιοδεία Damange inc. Tour που ακολούθησε συνάντησε τον θάνατο… 

Ο στίχος "...cannot the Kingdom of Salvation take me home?" από το τραγούδι "To Live Is to Die", είναι χαραγμένος στην ταφόπλακα του. 

Ο Cliff Burton θεωρείται ως ένας από τους καλύτερους μπασίστες όλων των εποχών ενώ είναι κοινή πεποίθηση ότι πολλές επιλογές που έκαναν μουσικά οι Metallica από την δεκαετία του 90’ και μετά θα ήταν διαφορετικές αν ο Cliff ζούσε… 

Δείτε ολόκληρο το Cliff Em All. To video tribute που κυκλοφόρησαν οι Metallica το 1987.



Πηγή: http://www.sport-fm.gr

Οι Metallica τζαμάρουν πριν βγουν στην σκηνή στο Μέξικο

Oι Metallica μεσω της επίσημης ιστοσελίδας τους  έχουν δημοσιεύσει ένα βίντεο με τη μπάντα στα παρασκήνια λίγο  πριν βγουν να παίξουν στην Πόλη του Μεξικού για τρίτη φορά μέσα σε μία εβδομάδα.
Ρίξτε μια ματιά!


Δείτε και μερικές φωτογραφίες που δημοσίυσαν στην επίσημη σελίδα τους στο  facebook.
alt
alt
…and Hetfield for all
alt
Kirk Hammett gets steamy
alt
Rob Trujillo: crabby
alt
GIMME FUEL GIMME FIRE
altalt
Hammett Up Yer Ass!